XIX-wieczna nekropolia na stoku przy ulicy Słowackiego, z nagrobkami lwowskich i wiedeńskich rzeźbiarzy, porównywana z lwowskim Łyczakowem.
Cmentarz założono około 1855 roku, gdy dawny cmentarz na Przedmieściu Lwowskim był już przepełniony. Kilkadziesiąt nagrobków z początku XIX wieku przeniesiono tu ze starego cmentarza; najstarszy pochodzi z 1806 roku. Nekropolia ma symetryczny układ z aleją główną prowadzącą do kaplicy z 1859 roku. Dziś zajmuje ponad 19 hektarów i jest największym cmentarzem w mieście.
Wokół kaplicy spoczywają urzędnicy i oficerowie z czasów austriackich, duchowni obu obrządków, uczestnicy powstań, ludzie nauki i sztuki. Nagrobki wykonywali rzeźbiarze lwowscy, m.in. Schimserowie i Julian Markowski, a także pracownie wiedeńskie i przemyskie. Stąd częste porównania z lwowskim cmentarzem Łyczakowskim. Od ulicy Słowackiego cmentarz zamyka neogotyckie ogrodzenie z 1909 roku.
Cmentarz leży na pofałdowanym stoku, a stare nagrobki otacza wysoka zieleń. Powyżej, przy ulicy Przemysława, są cmentarze wojenne z czasów I i II wojny światowej.
Zdjęcia: fot. Bazie, CC BY-SA 3.0 pl; fot. Lowdown, CC BY-SA 3.0.
