Modernistyczny gmach z lat 1911-1913, pierwszy w Galicji ośrodek kultury robotniczej, w 1918 roku sztab obrony miasta.
Dom Robotniczy zbudowano w latach 1911-1913 z inicjatywy Hermana Libermana, działacza socjalistycznego, który został jego dyrektorem. Pieniądze pochodziły ze składek Partii Socjalistyczno-Demokratycznej. Był to pierwszy w Galicji ośrodek kultury robotniczej. Projekt przygotował lwowski architekt Henryk Zaremba, a budową kierowali Stanisław Majerski i Antoni Malinowski.
Najważniejszą częścią budynku była dwukondygnacyjna sala widowiskowa z galeriami, zdobiona rzeźbami Zygmunta Kurczyńskiego i kurtyną malowaną przez Feliksa Wygrzywalskiego. Po wojnie wnętrze unowocześniono i oryginalny wystrój zniknął. W listopadzie 1918 roku w budynku mieścił się sztab polskiej obrony miasta.
Obok gmachu stoi Pomnik Orląt Przemyskich, odsłonięty tu w 1994 roku. W 1999 roku część budynku zaadaptowano dla niepublicznej Wyższej Szkoły Prawa i Administracji; przy okazji salę widowiskową podzielono na trzy kondygnacje. Gmach stoi nad Sanem, przy Wybrzeżu Jana Pawła II.
Zdjęcia: fot. Birczanin, Public domain.
