Dobrze zachowany fort zewnętrznego pierścienia, z ceglaną bramą i kazamatami wokół trzech dziedzińców, kilkadziesiąt metrów od granicy z Ukrainą.
Fort I zbudowano w latach 1882-1886 i nazwano na cześć szwajcarskiego inżyniera Daniela Salis-Soglio, dyrektora budowy umocnień w latach 1871-1875. Miał być fortem pancernym, ale po roku budowy zabrakło pieniędzy na pancerze i dodano stanowiska artylerii. Wyróżnia się nietypowym układem: koszary otaczają trzy dziedzińce w środku fortu, a do dziedzińca szyjowego wjeżdżało się przez ceglaną bramę.
W czasie oblężeń 1914-1915 fort wspierał ogniem walczącą Grupę Siedliską. Przy kapitulacji twierdzy 22 marca 1915 roku wysadzono go tylko częściowo. We wrześniu 1939 roku był punktem dowodzenia gen. Kazimierza Sosnkowskiego.
Zachowały się brama, kazamaty przy dziedzińcach, schody na wał, poprzecznice i szyb windy działowej; lewy dziedziniec to dziś rumowisko betonowych bloków. Fort leży kilkadziesiąt metrów od granicy z Ukrainą, a po drugiej stronie zostało sześć jego fortów pomocniczych. Niedaleko stoi fort XV „Borek”.
Zdjęcia: fot. Ala Kot, CC BY-SA 3.0.
