Barokowy pałac z XVIII wieku nad Sanem, dawna siedziba Sieniawskich i Czartoryskich, w której bywali Sobiescy i Stanisław Leszczyński; dziś dom pomocy społecznej.
W latach 70. XVII wieku w Wysocku stanął drewniany dwór projektu Tylmana z Gameren, ufundowany przez Marię Kazimierę, późniejszą królową Marysieńkę. Murowany pałac zaczęto w 1719 roku z inicjatywy Elżbiety Sieniawskiej, według projektu Giovanniego Spazzio, a od 1724 roku według koncepcji S.A. Mayera. W 1737 roku Zofia Czartoryska kazała pokryć dach zieloną dachówką.
W 1702 roku przebywali tu królewicze Aleksander i Konstanty Sobiescy, a w 1709 roku przez kilka miesięcy rezydował tu król Stanisław Leszczyński. W XIX wieku majątek przeszedł do Zamoyskich, którzy w 1875 roku dobudowali piętro. Budynek spłonął w czasie obu wojen światowych; po odbudowie w latach 1959-1961 mieści dom pomocy społecznej.
Do pałacu prowadzi czterorzędowa aleja lipowa, a wokół rozciąga się XIX-wieczny park krajobrazowy ze starodrzewem i piaskowcowym obeliskiem z 1833 roku, upamiętniającym odsiecz wiedeńską. Ponieważ w budynku działa DPS, pałac można oglądać z zewnątrz.
Zdjęcia: fot. Henryk Bielamowicz, CC BY-SA 4.0; fot. JoannaPyka, CC BY-SA 3.0 pl.
