Rynek z XIX-wiecznymi drewnianymi domami podcieniowymi, jeden z nielicznych w Polsce zachowanych zespołów małomiasteczkowej architektury drewnianej.
Pruchnik lokowano w 1436 roku jako prywatne miasto szlacheckie. Jego rynek zachował coś, co w Polsce zniknęło niemal wszędzie: zabudowę z drewnianych domów podcieniowych, zwróconych szczytem lub kalenicą do placu, zależnie od szerokości działki. Obecne domy pochodzą głównie z XIX wieku; to trzecia z rzędu zabudowa od XVIII wieku, bo wcześniejsze strawiły pożary. Na głównej belce stropowej domu Zająców wyryto datę 1869.
Warto przyjrzeć się szczegółom: ukośnie żłobkowanym słupom podcieni, ażurowym balustradom z wycinanych desek i szalowanym szczytom. Według badaczy rokokowa krata w jednym z domów nawiązuje do zdobień kościoła franciszkanów w Przemyślu. Część domów rozebrano w czasie okupacji, ale zachowany zespół nadal tworzy klimat dawnego miasteczka.
Z rynku prowadzi szlak edukacyjny do 29-metrowej wieży widokowej na wzgórzu Iwo, ponownie otwartej w 2024 roku, a we wschodniej części miasta są ruiny XVI-wiecznego zamku.
Zdjęcia: fot. Pleple2000, CC BY-SA 4.0; fot. Henryk Bielamowicz, CC BY-SA 4.0.
