Dawny kościół jezuitów z XVII wieku, od 1991 roku katedra archieparchii przemysko-warszawskiej, z ikonostasem z końca XVII wieku.
Kościół zbudowali jezuici w latach 1626-1632. Po kasacie zakonu w XVIII wieku świątynia przez lata służyła jako magazyn i niszczała. W 1904 roku wyremontowała ją diecezja łacińska i jako kościół Serca Pana Jezusa pełniła funkcję kościoła garnizonowego. Od 1957 roku odprawiano tu też liturgię w obrządku wschodnim.
W 1991 roku, podczas wizyty w Przemyślu, Jan Paweł II przekazał kościół grekokatolikom. Od tego czasu jest to sobór katedralny archieparchii przemysko-warszawskiej pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Wnętrze przystosowano do liturgii wschodniej, a obok stanęła nowa dzwonnica.
Najcenniejszym elementem wyposażenia jest ikonostas namalowany w latach 80. XVII wieku dla monasteru w Szczepłotach. Po kasacie monasteru w 1788 roku trafił do cerkwi w Lubaczowie, potem do tamtejszego muzeum, a w 1993 roku do przemyskiej katedry.
Zdjęcia: fot. Fikas1, CC BY-SA 4.0; fot. Daniel.zolopa, CC BY 4.0.
