Najstarsza zachowana cerkiew na ziemiach polskich: kamienna, obronna świątynia z przełomu XIV i XV wieku ze strzelnicami i bizantyjskimi malowidłami.
Cerkiew św. Onufrego stoi na pagórku na zachodnim skraju Posady Rybotyckiej. To najstarsza zachowana cerkiew na ziemiach polskich. Najstarsze jest prezbiterium z gotyckimi szczytami z przełomu XIV i XV wieku, kwadratowa nawa z obronną wieżą pochodzi z XV wieku, a zachodnia część, również w formie wieży, z początku XVI wieku. W grubych kamiennych murach są otwory strzelnicze.
Do XVIII wieku cerkiew należała do klasztoru bazylianów. Na ścianach przetrwały wydrapane w tynku napisy z lat 1506 i 1514, a w 1966 roku spod warstw farby odsłonięto XVI-wieczne malowidła w typie bizantyjskim. Według tradycji w podziemiach pochowano ostatniego prawosławnego władykę przemyskiego Michała Kopystyńskiego.
Po wysiedleniu mieszkańców w 1945 roku cerkiew zdewastowano. Przez lata była sezonową filią Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, a w 2010 roku muzeum przestało nią zarządzać. Nad wsią wznosi się Kopystańka z rezerwatem przyrody, więc wizytę łatwo połączyć z wycieczką pieszą.
Zdjęcia: fot. Red 81, CC BY-SA 4.0; fot. Wojciech Pysz, CC BY-SA 3.0; fot. Slawek Wojcik, CC BY-SA 2.0.
