Drewniana cerkiew z 1659 roku na wzgórzu Dębnik nad Sanem, dawniej uważana za najstarszą w Polsce; dziś oddział skansenu w Sanoku.
Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego stoi na szczycie wzgórza Dębnik nad Sanem. Tradycja datowała ją na lata 1510-1517, ale badania drewna wykazały, że zbudowano ją w 1659 roku. Legenda mówi, że materiały zwiezione pod wzgórze trzykrotnie znikały w nocy i odnajdywano je na szczycie, więc tam postawiono świątynię.
Cerkiew należała do monasteru bazyliańskiego otoczonego dwoma pierścieniami kamiennych murów obronnych. Ma trójdzielny układ, nad nawą ośmioboczną barokową kopułę, a po bokach prezbiterium pomieszczenia zwane pastoforiami, typowe dla najstarszych cerkwi. Polichromię figuralną namalował w latach 1682-1683 Stefan Dżengałowicz, a ikonostas wykonał w 1682 roku razem z Michałem Liszeckim; ikonostas jest dziś w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.
Przy cerkwi zachowały się stare kamienne nagrobki i resztki muru obronnego, a także tablica ks. Michała Werbyckiego, autora muzyki do hymnu Ukrainy. Świątynia jest oddziałem terenowym sanockiego muzeum.
Zdjęcia: fot. Jerzy Strzelecki, CC BY 3.0.
