Gotycko-barokowa katedra łacińska u stóp Wzgórza Zamkowego, z kryptami biskupów, reliktami romańskiej rotundy i 71-metrową dzwonnicą z punktem widokowym.
Archikatedra Wniebowzięcia NMP i św. Jana Chrzciciela to główny kościół archidiecezji przemyskiej. W miejscu jej prezbiterium stała w średniowieczu romańska rotunda św. Mikołaja. Gotycką katedrę zaczął budować w 1452 roku biskup Mikołaj Błażejowski, a ukończono ją w połowie XVI wieku. W XVIII wieku biskup Aleksander Antoni Fredro nadał wnętrzu barokowy charakter; po zawaleniu się sklepienia w 1733 roku świątynię odbudowano.
W latach 1884-1907 kościół odnowiono pod kierunkiem Tomasza Prylińskiego, przywracając prezbiterium gotycki wygląd. W środku warto zobaczyć renesansową kaplicę Drohojowskich z 1578 roku i organy, nagrodzone złotym medalem na wystawie w Poznaniu w 1929 roku. Katedra jest też sanktuarium Matki Bożej Jackowej, św. Józefa Sebastiana Pelczara i bł. Jana Balickiego.
Od 2014 roku można zwiedzać podziemia: krypty grobowe biskupów, lapidarium i mury rotundy. Obok stoi późnobarokowa dzwonnica wysoka na 71 metrów. Po 266 schodach dochodzi się do poziomu tarcz zegara, skąd widać panoramę miasta.
Zdjęcia: fot. Marcin Konsek, CC BY-SA 4.0; fot. Igor123121, CC BY 4.0; fot. Goku122, CC BY-SA 4.0.
