Neogotycki zespół z lat 1899-1900 na zboczu Wzgórza Tatarskiego, najwyżej położona świątynia w mieście, otoczona wysokim ceglanym murem.
Karmelitanki bose przybyły do Przemyśla z Krakowa w 1884 roku, sprowadzone przez św. Rafała Kalinowskiego. Przez kilkanaście lat mieszkały w ciasnym domu i zbierały pieniądze na nowy klasztor. Budową kierował ks. Józef Wiejowski, a projekt przygotował architekt miejski Michał Zajączkowski. Kościół i klasztor stanęły w ciągu roku i w 1900 roku konsekrował je biskup Józef Sebastian Pelczar.
Zespół leży na zboczu Wzgórza Tatarskiego, wyżej niż jakakolwiek inna świątynia w mieście. Otacza go ceglany mur, miejscami wysoki na dziewięć metrów. Wnętrze zdobią malowidła Tadeusza Popiela. W czerwcu 1941 roku pocisk artyleryjski przebił drzwi kościoła, ale mury i malowidła ocalały.
To klasztor klauzurowy: kościół można zobaczyć w czasie mszy lub po uzgodnieniu z siostrami.
Zdjęcia: fot. Аимаина хикари, CC0; fot. Аимаина хикари, CC0.
